Հնչյունափոխություն

Հայերենում սովորաբար շեշտվում է վերջին վանկի ձայնավորը, բառակազմական կամ քերականական փոփոխությամբ շեշտի տեղափոխման հետևանքով համապատասխան ձայնավորը կամ երկհնչյունը կարող է հնչյունափոխվել։ Հնչյունափոխության երկու ձև կա, առաջինը` մեկ հնչյունի փոխարեն հայտնվում է ուրիշ հնչյուն, երկրորդը` ընդհանրապես դուրս է գալիս և ոչ մի հնչյուն չի հայտնվում։ Սա կոչվում է սղում։ Երբ պահանջում է գտնել հնչյունափոխություն, սղումը հետն ենք հաշվում։ Հնչյունափոխվում են է, ի, ու, ը ձայնավորները և յա, ույ, յու երկհնչյունները։

Է ձայնավորը կարող է դառնալ ի — օրինակ էջ-իջնել, կես-կիսել, գեր-գիրանալ։

Ի ձայնավորը կարող է դառնալ ը — գիր-գրականություն, ինձ-ընձառյուծ, իղձ-ըղձալի, գեղեցիկ-գեղեցկություն, վերջին-վերջնական, ծաղիկ-ծաղկաձոր


Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s